Het begin 2005
Onze start in Frankrijk
Het laatste nieuws begint in Juli 2005 met onze verhuizing naar Frankrijk en gaat door tot en met December 2010.
Juli 2005
Het is vandaag dinsdag 19 Juli. Volgende week dinsdag zijn we vast druk bezig met de vrachtwagen inladen want dan vertrekken we naar ons nieuwe huis in Frankrijk.
Een raar idee, maar het is tijd dat het nu echt gaat gebeuren. Ons huis raakt steeds voller met dozen. Veel mensen komen ons nog gedag zeggen en succes wensen. Alle belangrijke zaken zijn geregeld en onze kleine Bjorn is heel tevreden en groeit goed.
Vandaag kwam er een redacteur van het tv programma "Geen weg terug" langs. Hij was achter onze plannen gekomen en wil ons graag gaan filmen. Of wij dit ook willen, moeten we nog goed met elkaar bespreken want voorheen zeiden we altijd dat we daar nooit aan zouden meedoen. Maar toen er ineens gebeld werd gingen we er anders tegen aan kijken. Het is natuurlijk wel goede reclame en we hadden met de redacteur een fijn gesprek. Dus misschien komen we toch nog wel eens op de tv
Dieren
De dieren ( 2 kippen, 2 kuikens, 2 papegaaien en het konijn ) zitten op dit moment al in hun "kleine vervoerskooien" zodat het niet nodig is om ze op het laatste moment nog te vangen. We nemen de dieren achter in onze eigen auto mee, deze is gelukkig ruim genoeg. Met al de dieren plus Tommie (onze hond), 5 kinderen en ons zelf hebben we deze ruimte dan ook echt nodig.
Volgende week dinsdag komen ook de 7 Tipi's (incl. 100 boomstammen van 9 meter). We nemen ze met de vrachtwagen mee. Misschien kunnen we met de 5 meter Tipi in Frankrijk alvast gaan oefenen met opzetten want deze boomstammen zijn "maar" 7 meter lang. Wil heeft al een keer "geoefend" met opzetten (bij diegene waar we de tipi's gekocht hebben), het was een hele klus maar het is vastgelegd op video dus het zal wel goed komen. Nu gaan we nog een week door met inpakken. Hoe de reis, de aankomst e.d. verlopen zijn, zullen we u spoedig laten weten.
Groeten van ons allemaal.
Woensdag 3 Augustus 2005
Wij zijn nu één week in Frankrijk en hebben ons tijdelijke huisje en de "tuin" op orde dus is er tijd om verslag uit te brengen over de afgelopen week. De dagen voor ons vertrek waren vrij druk door het inpakken,het regelen van de laatste belangrijke zaken, de laatste bezoekjes en visite. Maar alles kwam op tijd af.
Dinsdag ochtend om 8.00 uur kwam de grote verhuiswagen, ik was benieuwd of al onze spullen zouden passen maar volgens Wil zouden we plek over houden. Martin, Joost en (o)pa Kouwenhoven kwamen helpen met laden en dat ging erg vlot. Om 11.00 uur kwamen de materialen voor de tipi tenten want deze zouden we meteen mee nemen.
Ruim 100 palen van 9 meter lengte lagen op een grote aanhanger en werden één voor één in de vrachtwagen getild. Er moest een stukje van sommige palen worden afgezaagd anders zou de deur niet dicht kunnen. Alle plekjes werden benut en alles kon gelukkig mee, maar de wagen zat bomvol.
Om 13.00 uur ging Sander ,de chauffeur,met de verhuiswagen alvast op weg naar Frankrijk. Wij deden de dieren achter in onze auto. Dit paste precies en het was een komisch gezicht. Al snel rook de hele achterbak naar papegaaien, konijn,kippen en hond. We aten nog even lekker bij opa en oma en om 14.30 uur reden we uit Naaldwijk weg.
Vicky en Ciska begonnen wat verdrietig aan de reis maar onderweg kregen we er met zijn allen steeds meer zin in. De reis verliep heel voorspoedig en om half twee in de nacht kwamen we bij ons nieuwe huis aan. Het was heel helder en zwoel weer, de hemel was bezaaid met ontelbaar veel sterren, verder was het aarde-donker en gingen de krekels druk tekeer. Als eerste haalden we de dieren uit hun warme hok en daarna doken we moe onze bedjes in.
De volgende ochtend maakten we voor het konijn een groter hok en zetten we de kippen en kuikens in de wei bij de franse kip, kuiken en de haan. In de wei liep een grote verrassing want “Vlekkie” onze zwart/witte pony had een heel mooi zwart merrie veulentje (Droppie) van een paar dagen oud naast haar lopen. Onze andere pony (Bruintje) had en heeft nog steeds een dikke buik, er drupt wel al een tijdje "hars" uit haar spenen dus de geboorte zal vast niet lang meer duren.
Verhuiswagen
's Middags kwam de verhuiswagen aan. Het was snikheet, we begonnen met de palen voor de tipi's eruit te halen. Gelukkig kwamen Lex en Sylvia (de makelaar met vrouw) ons helpen, Roel liep ook af en aan te sjouwen en was een grote hulp.
Het kostte heel wat zweetdruppels maar ruim 3 uur later was de wagen leeg. Het appartement en de schuur stonden vol, maar dit was van latere zorg. De mannen (behalve Roel) dronken een welverdiend koud biertje en om ong. 19.30 uur begon Sander aan de terugweg naar Nederland. We zwaaiden hem uit en bedankten hem voor zijn superhulp.
De volgende dag (donderdag) was het weer heel warm en we moesten hard werken om ons huisje op orde te maken. Dit kostte alweer de nodige zweetdruppels maar 's avonds was er al heel wat opgeruimd. Dit was maar goed ook want om 18.00 uur begon het te onweren, regenen en te hagelen met ijsballen zo groot als pingpong ballen. Dit hadden ze hier nog nooit meegemaakt dus we waren getuigen van een historisch moment. Onze schade was een paar gesneuvelde ruiten en deukjes in de auto maar voor de fruitboeren was het een grote ramp. De volgende dag scheen de zon weer en gingen we verder met ons ”plekkie” gezellig te maken. Wil regelde wat dingen voor de bank en we hebben nu ook vaste telefoon.
We maakten voor de papegaaien een grote buitenkooi en de dag vloog weer voorbij. Zaterdag was het markt in Moissac, hier gingen we heen en in de dierenwinkel kocht Vicky van haar spaarcentjes een konijn (Stampertje). Thuis doken Stampertje en Giebel (ons andere konijn) meteen boven en onder elkaar, dus wie weet komen daar nog eens kleintjes van.
De taal
Met de taal is het nog lastig. Tijdens een gesprek met onze buurman vertelde hij ons over poulet et manger, waarop ik dacht dat hij verse kippen voor ons had om op te eten. Ik vertelde snel dat wij vegetarisch eten, Wil keek mij aan van: ,,ja maar ik lust wel kip". Maar de buurman bedoelde dat hij graan heeft voor ons voor de kippen. O,o, maar dit soort dingen zullen nog wel meer gaan gebeuren. We hebben ook het zwembadje opgezet en het is heerlijk om er in af te koelen. Zondag hebben we de omgeving wat verkend en kwamen we bij een gezellig marktje waar het feest van de ezel werd gevierd, hier stonden dan ook heel veel ezels. Wij kochten er wat fruit en groenten. Veel groenten hoeven we niet te kopen want we eten vaak uit onze eigen moestuin.
Bezoek
Maandag kregen we onverwacht heel gezellig bezoek van Linda, Erik en hun 3 kinderen ( Mark, Sanne en Stef). Dit was een leuke verrassing, ze zijn op vakantie zo'n 100 km van hier. We krijgen hier ook regelmatig post of een mail van mensen die ons succes wensen, dit vinden we heel erg leuk en we willen iedereen via deze weg ontzettend bedanken voor alle interesse en leuke post. Ook zijn er al mensen uit Naaldwijk langs gekomen toen wij nog in Nederland waren, jammer dat we ze niet konden ontvangen.
Dieren
Dinsdag zijn we bij Arno en Tanja (waarschijnlijk onze toekomstige aannemer) drie geiten gaan halen, maar geiten vangen valt echt niet mee. Gelukkig hadden we in de auto een paar sjorbanden liggen zodat we die om hun nek konden doen en ze in de auto konden vastzetten. De auto ruikt meteen helemaal naar geit. We brachten de geiten naar hun stal en lieten ze verder met rust. Het zijn 2 geitjes en 1 bok (Bokkie, Vlokkie en Sikkie). Woensdag, (vandaag) is het alweer heerlijk weer en is Wil de hele dag bezig geweest om het hek om onze "dierenwei" te verhogen want gisteren zagen we dat geiten heel hoog kunnen springen. Aan het eind van de dag was de klus geklaard en konden de geitjes naar buiten en leken ze heel tevreden. Net als onze kleine lieve Bjorn, die ligt hele dagen lekker buiten te slapen, groeit als kool en is al heel nieuwsgierig. Op de tv komen we (nog) niet want zowel de E.O. als wij zagen het niet zitten, dus als u ons wilt blijven volgen kijk dan af en toe eens op de site.
De groeten uit het zonnige Frankrijk van ons alle zeven.
September en oktober. '05
Wij wonen hier nu ruim twee en een halve maand, de verhuizing lijkt langer geleden, er is al heel veel werk verzet.
Termieten
In Augustus begon Wil met het sloopwerk, eerst nog even lekker buiten in het zonnetje, maar toen moest hij toch echt binnen aan het werk. Hij haalde wat muren en verlaagde plafonds weg en stuitte toen op een heel leger termieten (familie van de houtworm). Er is wel een onderzoek naar termieten geweest maar toen waren ze zeker net op vakantie, want de experts hebben de termieten toen niet gevonden.
Onze buurman kwam kijken en heeft voor ons vloeistof gekocht, waar Wil (helemaal in het plastic gekleed en met masker op) het hele huis mee heeft behandeld. Hopelijk heeft hij de termieten daarmee het huis uit gejaagd.
Verbouwen
Ondertussen heeft hij goed gekeken hoe deze beestjes gaten in het huis maakten en ging toen zelf aan de slag. Hij boorde het ene na het andere gat in de muren en het dak. Met als resultaat dat er nu 7 Velux ramen in het dak zitten en ook nog wat extra ramen in de rest van het huis. De zolder krijg al vorm en de kinderen hebben hun kamer al uitgezocht. Wil is in de leer bij Arno, dit is de aannemer die sinds een aantal weken bij ons aan het werk is. Hij is dus aardig aan het omscholen van Drogist naar Bouwvakker. Ook heeft hij zijn eerste bedrijfsongevalletje gehad toen een zwaar blok hout op zijn gezicht viel, met als gevolg een bezoekje aan het ziekenhuis en een aantal hechtingen onder zijn oog (goed dat hij al getrouwd is).
Maar ondanks alle vorderingen willen wij toch graag dat de verbouwing sneller gaat, we zouden graag nog dit jaar in het grote huis willen wonen. Wil en Arno werken samen erg hard maar er is nog zoveel te doen. Via via kwamen we aan een aannemer die tijd voor ons heeft en met een grote groep werkt. Dus krijgen we er vanaf volgende week extra hulp bij.
Hulp
Eind Augustus begon ook het familie bezoek, dit was heel gezellig en er werd hard gewerkt. Opa en oma uit Delft, doken de moestuin in (die ligt lekker in het zonnetje) zodat deze er nu professioneel uitziet. Compleet met een hek en een gereedschapschuurtje. Hopelijk kunnen we deze winter veel uit onze eigen tuin eten. De eerste eigen gezaaide Sla, spinazie en radijsjes hebben we deze week gegeten en die waren erg lekker.
Kippen
We wilden ook wat meer verse eitjes. Dus kochten we op de markt twee kippen erbij, deze "arme" beestjes zaten op elkaar gepropt in een krat. We kregen ze in een plastic tasje mee (net als bij de poelier). Ik vertelde nog dat ze niet om op te eten zijn, maar de marktkoopman begreep wel dat we ze voor de eitjes wilden. Na twee dagen hadden we inderdaad een ei, maar de kippen schrokken hier zo van, ze hielden het meteen voor gezien.
Twee weken later liepen we op de markt en zag ik de marktkoopman van de kippen weer. Ik besloot even te zeggen dat de kippen géén eieren meer leggen. Hij vertelde dat de kippen ongeveer vijf maanden oud zijn. Hij moest erg lachen toen ik in mijn beste Frans zei:"Meneer, ikke hier twee kip heb koopt maar ikke niet eitje heb"
We hebben hier later zelf ook erg om gelachen en wachten het nu met de kippen maar af. Dat was ook het advies van de marktkoopman.
Dierennieuws
Verder gaat het met onze dieren goed, behalve dat Stampertje (Vicky d'r konijntje) ineens onverwacht dood in zijn hokje lag. Vicky was hier erg verdrietig van. Waarschijnlijk is hij gestoken door een insect. Ik heb nu een groter konijnen hok gemaakt, waar de kinderen zelf ook in kunnen.
We hebben drie konijntjes erbij gekocht en nu zitten ze met z'n vieren in het nieuwe hok. De drie nieuwe dames (Stampertje 2, Snuffie en Flappie) kunnen het goed met Giebel vinden. We hebben ze bij een fokker gekocht. Het zijn echte lang-oor konijnen, ze worden erg groot en hebben geluk dat ze bij ons wonen, want de rest van de familie wordt opgegeten.
Pony's
Onze pony Bruintje is waarschijnlijk schijnzwanger geweest want er is geen veulentje geboren (helaas). Voorlopig houden we het dus bij drie pony's. Droppie is een mooi eigenwijs veulentje die we nog wat “manieren” moeten bijbrengen. Ze is erg speels en rent regelmatig hard door het veld, dit is een genot om naar te kijken.
Vicky en Ciska vinden het leuk om af en toe een stukje op Bruintje en Vlekkie te rijden. dit gaat goed maar wij moeten er nog wel naast lopen want de pony's zijn heel erg sterk.
School
Sinds 3 september gaan de kinderen in Moissac naar school (dit is tien minuten rijden bij ons vandaan). Het is een kleine gezellige school waar naast het frans, ook les in Occitan wordt gegeven (dit is een taal van de landen rond de middellandse zee). De kinderen leren nu dus Frans en Occitan.
Ze hebben het vanaf de eerste dag prima naar hun zin. Wilco, Ciska en Roel zitten op de kleuterschool en Vicky zit voorlopig in de eerste klas. De klassen zijn klein ( 11 en 14 kinderen) dus ze krijgen veel aandacht van de leerkrachten en klasgenootjes. Voor Vicky is de leerstof nu te makkelijk maar met twee talen te leren heeft zij genoeg uitdagingen. Roel en Ciska leren de letters van het alfabet te schrijven in gewone en sierletters. Zelfs Wilco heeft al veel letters geleerd.
Vooral de kleuters hebben vaak leuke uitstapjes ( museum, bos, boomgaard) met een picknick. De schooltijden zijn wel anders dan in Nederland n.l. van 9.00-12.00 uur en van 14.00-17.00 uur. De woensdag middag is vrij en één keer in de maand is de school de hele woensdag gesloten.
De kinderen hebben al heel wat woorden geleerd maar vinden het nog eng om ze uit te spreken. Thuis leren ze ons veel, behalve het Occitan want dat willen ze met elkaar als "geheime" taal houden. Bjorn heeft ook zo z'n eigen taal hij "kletst" er vrolijk op los en laat zich flink horen als hij honger heeft. Tussen de voedingen door ligt hij heerlijk buiten te slapen, als hij een volle buik heeft kan hij heel tevreden lachen en met van die lekkere glimoogjes rondkijken. Hij is deze week alweer 4 maanden en is al flink gegroeid.
Schoolarts
We zijn met Wilco naar de schoolarts geweest. Het was ontzettend leuk om te zien hoe de arts met Wilco communiceerde, hij vertelde alles in het Frans en Wilco deed precies wat de arts vroeg. Wij mochten ons er niet mee bemoeien en dit was ook echt niet nodig. We zijn ontzettend trots op onze kinderen want ze passen zich zo ongelooflijk goed aan.
Klussen
In het weekend van 17 sept. hebben de opa's en oma's elkaar afgelost en werden er weer heel veel klussen in en om het huis gedaan. Ook ontdekken we telkens nog nieuwe dingen op ons terrein. Oma Kouwenhoven en Vicky kwamen tijdens een wandeling nog een aantal walnoten en vijgen bomen tegen. Nu eten we dus heerlijke verse vijgen. Wil is in het Centre Culturelle begonnen aan een cursus Frans. Hij vind het erg leuk en leert er veel.
Dat het belangrijk is om de taal goed te spreken blijkt telkens weer. Het komt ook heel goed van pas als er een oud vrouwtje ge kalmeert moet worden. Toen Wil n.l. het gemeentehuis in St. Paul d'Espis bezocht, zette hij zijn auto op een heuvel. Maar trok de handrem niet goed aan. Terwijl hij binnen was, hoorde hij buiten veel gegil. Toen hij buiten ging kijken zag hij zijn auto op hem af komen rijden en deze stopte dertig meter verder tegen een andere auto. Deze auto was van een 82 jarige oude dame die nog nooit eerder schade aan haar auto heeft gehad. De dame kreeg het bijna aan haar hart en moest met water worden opgelapt. Gelukkig bleef het alleen bij materiële schade.
De gemeente is op dit moment bij ons bezig de weg naar ons huis op te knappen. Dit was hard nodig maar het resultaat mag er wezen. Ze hebben meteen nog een aantal klussen voor ons gedaan want de machines zijn er nu toch. Het terrein is hierdoor al ontzettend opgeknapt. De jongens vinden het schitterend dat al die grote machines bij ons op het terrein staan. Want een graafmachine voor het slaapkamer raam dat gebeurt niet vaak.
Het is ontzettend leuk als we iedere keer weer iets op zien knappen. De mensen waar we tot nu toe mee te maken hebben gehad zijn erg behulpzaam en aardig. Van de week heeft de "buurman" ons alweer geholpen en toen ik tegen hem zei dat hij echt een super buur voor ons is, wimpelde hij het compliment weg en zei dat dit heel normaal is en met alle plezier voor ons doet.
Hier in de omgeving is het nu de tijd van de oogst. Er wordt met man en macht fruit geplukt. Geregeld worden we verwend met dozen vol pruimen, appels en druiven. Dit zijn van die dingen die we zo leuk vinden van het "franse leven". Net als de zon, de rust, de ruimte, de natuur, het buitenleven, het stokbrood, de wijn enz.
We bedanken iedereen voor alle leuke mail en brieven die we weer hebben gekregen, ook alle reacties op het stukje in de Eldo Rabo.
De groeten van ons alle zeven, leuk dat u ons "verhaal" heeft gelezen en het wordt weer vervolgd.
November '05
Alweer is er een maand voorbij en alweer is er heel veel gebeurd. We hebben drie weken lang extra hulp gehad van een 6 man sterke aanneemploeg, toen is er veel werk verzet. Ons huis is nu echt bijna klaar, we zijn het al een beetje aan het inrichten. Misschien wonen we er over één of twee weken in. Dan zijn we echt verhuisd en kunnen alle dozen worden uitgepakt. We hebben er allemaal heel veel zin in, het is een fijn en mooi huis geworden. Deze week wordt de verwarmingsketel aan gesloten, en sinds vandaag geven de stopcontacten stroom.
Het zal ook heel luxe zijn om weer telefoon en computer in huis te hebben. Het huis waar we nu in wonen kan vanaf Januari '06 gehuurd worden. Wij hebben hier prima in gewoond. We willen er nog wel een mooi terras voor maken, maar dat komt later.
Camping
De tarieven lijst is klaar voor de tenten, appartementen, en campingplaatsen dus nu gaat het echt worden. Maar voordat we betalende gasten kunnen ontvangen hebben we nog heel wat werk te verzetten. We hebben wel al een aantal zwembad bouwers op bezoek gehad en allemaal kunnen ze er voor zorgen dat het zwembad eind maart klaar is. Nu moeten we nog kijken wie de klus mag klaren. Bij het zwembad komen ook meteen 7 badkamertjes voor de gasten van de tipi's. Dan moeten we de plaatsen voor de tipi's nog laten uitgegraven. De tenten plaatsen (Wil heeft geoefend, maar of hij het nog weet ?) en sanitair maken voor de losse campingplaatsen.
We hebben al één boeking binnen, de “meiden” van de drogisterij uit Naaldwijk komen in Juni op bezoek, hier hebben we heel veel zin in. Wil is er nog steeds van overtuigd dat alles op tijd klaar is, dus daar vertrouw ik maar op.
Kouder
Sinds één week leven we de hele dag binnen. Bjorn heeft ook deze week voor het eerst de hele dag binnen geslapen. Het weer is nu kouder en natter, we hebben ook al een aantal dagen nachtvorst gehad. Het is best koud om te klussen in een huis waar de verwarming het nog niet doet. Maar als de zon zich even laat zien is het meteen Zuid-Frankrijk weer. Dan is het op ons overdekte terras heerlijk, maar helaas is het daar nog te rommelig om de eet tafel neer te zetten.
Vandaag hadden we echt schitterend uitzicht we keken zo naar de Pyreneeën (200 km ver), we konden zelfs de sneeuw zien liggen. Het was zo helder, alleen betekend dat wel dat er slecht weer op komst is.
De kinderen
Met de kinderen gaat het heel goed. Bjorn heeft sinds één week twee ondertanden (Opa en Oma "Delft" zijn twee weken op “werkvakantie” geweest en hadden de primeur).
Wilco is 4 geworden en werd flink verwend met kaarten, postpakketjes en kado's. We hebben een gezellige verjaardag gehad en Wilco genoot ervan. Op school hebben ze zijn verjaardag een week later gevierd. Alle verjaardagen van November werden tegelijk gevierd en de school zorgde voor limonade en cake. Anders dan in Nederland maar ook leuk.
Ciska heeft op school met een vriendje een bijzondere relatie, de ene keer heeft ze flink ruzie met hem en de andere keer vindt ze hem wel héél erg lief en grappig. Ze vertelt ons er iedere dag in geuren en kleuren over. In de klas praat ze nog geen Frans dit vindt ze nog te eng maar ze weet al veel franse woorden en ze gaat steeds meer schrijven.
Roel vind het heerlijk om Wil te helpen met klussen, hij timmert, schuurt, verft, legt het laminaat en weet zeker dat hij later bouwvakker wordt. Op school zegt hij soms iets in het Frans en doet het heel goed.
Vicky heeft niet altijd zin om naar school te gaan maar ze doet het super. Soms krijgt ze privé les van de directrice en daar leert ze dan weer heel veel woordjes van. Af en toe vertelt ze al iets in het Frans op school. Thuis laat ze het ons geregeld horen, haar uitspraak is al net als de franse kinderen. Zo goed leren wij nooit Frans praten.
Sinterklaas
In dit gedeelte van Frankrijk wordt geen sinterklaas gevierd maar gelukkig wonen we vlak bij Spanje en kwam er toch af en toe een piet langs. Oma zorgde voor de pepernoten, we volgden iedere dag het sinterklaas journaal en Roel is een keer als Pietje verkleed naar school gegaan.
De juffen vonden dit erg leuk en vroegen mij om iets over het sinterklaas feest te vertellen aan de kinderen op school (in mijn beste Frans). De kinderen hebben verkleed als pietje bij een aantal mensen in de buurt een kadootje gebracht en zo hadden wij toch het sinterklaas gevoel.
Nog meer dieren
Onze “veestapel” is ook weer uitgebreid. Sikkie is moeder geworden van twee kleine geitjes. We zijn er nog niet over uit hoe ze gaan heten maar ze zijn ontzettend lief. Snuffie en Giebel huppelen gelukkig ook nog vrolijk rondt en de kippen zorgen weer voor de eitjes. We hebben er ook een klein poesje bij, waar die vandaan kwam weten we niet maar ze heeft het hier prima naar haar zin. Wil heeft onze auto laten keuren en we zullen nu wel snel een Frans nummerbord krijgen.
Over twee weken zijn we weer in Nederland om de kerstdagen met de familie door te brengen, wat vrienden te bezoeken en de kinderen vinden het leuk om langs hun “oude” school te gaan. We wonen dan “al” 5 maanden in Frankrijk, we hebben heel veel geleerd en meegemaakt, andere mensen leren kennen.
Het is een bijzondere periode in ons leven. Het bevalt ons hier tot nu toe heel goed. Ook al zijn er echt wel eens bepaalde dingen die we “missen”. We bedanken iedereen voor alle interesse, belangstelling, post, mail, telefoontjes, kado's e.d. die we de afgelopen maanden hebben gekregen. Ze zijn voor ons van ontzettend grote waarde. We wensen iedereen hele fijne feestdagen en heel veel geluk en gezondheid voor het nieuwe jaar.
De groeten van ons alle zeven.
7 December '05
We hebben nog een extra "laatste nieuws berichtje". Er is namelijk nog meer uitbreiding in onze "veestapel", Bruintje onze pony heeft vandaag een veulentje gekregen. Van de zomer was ze al heel dik en verloor ze steeds vocht uit haar "spenen" maar er gebeurde niks. We dachten dat ze schijnzwanger was, dit was namelijk vorig jaar ook het geval geweest. Maar, vanochtend stond ze wel mooi met een kleintje naast haar in de wei. De kleine is een Hengst en heet Petertje. Het gaat met allebei heel goed. We hebben ze wel meteen in de stal gezet zodat ze rust en warmte hebben. We hebben nu een echte "kraamstal" Sikkie met haar twee kleintjes (Pluk en Buck) en Bruintje met Petertje. Het is er heel gezellig, we gaan vaak kijken en de kleintjes aaien zodat ze snel aan ons wennen.
Over ongeveer één maand laten we weer meer van ons horen maar zolang wilden we dit niet achterhouden.
Groeten uit Roussel