«terug naar 'wie zijn wij'

 

LENTE 2008

Oei, wat gaat de tijd toch snel, het is alweer veel te lang geleden dat het laatste nieuws is bijgewerkt. De laatste keer dat ik schreef was voor de herfstvakantie en nu hebben de kinderen alweer mei vakantie. Ik moet goed nadenken over wat er allemaal weer gebeurd is. Laat ik maar beginnen waar ik geëindigd was.

In de Herfstvakantie zijn we zelf op stap geweest, eerst naar Andorra en toen door naar Barcelona waar we heerlijk weer hadden en hebben genoten van het strand en de mooie stad. Wil ging met de mannen naar een voetbalwedstrijd in het Nou Camp stadion en wij, de dames gingen gezellig uit eten. We gaan er zeker nog eens heen het is maar 4,5 uur rijden hiervandaan.

Wilco werd in november 6 jaar en kreeg allemaal voetbal kado’s, hij wil later echt bij Barca gaan spelen maar moet het nu nog met FC Moissac doen. Hij oefent veel en heeft er echt lol in.

Sinterklaas was ons ook dit jaar weer niet vergeten en we deden weer goed ons best met Sintliedjes zingen samen met Opa die ons met z’n accordeon begeleidde. Het was weer reuze gezellig.

In de tussentijd hadden we een aanvraag lopen om ons “opa en oma huisje” te mogen verbouwen tot gîte. Deze aanvraag kwam een aantal keren terug maar uiteindelijk kregen we in januari de toestemming. Voordat Wil begon met het slopen gingen we met de Kerst naar Nederland. Het was weer druk en heel gezellig, de kinderen genoten volop.

Gelukkig hebben we hele aardige buren die twee weken voor onze dieren hebben gezorgd. De verzorging van de dieren is in de winter intensiever dan in de rest van het jaar doordat de schapen ’s avonds de stal in gaan, de waterbakken soms bevriezen en we meer moeten bijvoeren. Maar alles was hier gelukkig goed gegaan, al waren er helaas wel twee jonge bokjes overleden.

Half januari kregen we nog een super uitbreiding bij onze pony’s. Namelijk een echt paard (Candie van 15 jaar) en een Haflinger (Boris van 22 jaar). Hun vorige eigenaar had te weinig tijd voor ze gekregen en gaf ze aan ons maar we moesten wel beloven er goed voor te zorgen. Nou dat doen we hoor! We zijn heel blij met ze, ze zijn zo rustig en lief. De kinderen rijden het hele terrein met ze over (zelfs Wilco vindt het steeds leuker worden). De andere pony’s vinden het ook heel gezellig al was er in het begin wat geruzie, nu zijn het dikke vriendjes. We hebben ook een echte rijbak van 20x40m. gemaakt, het was een hele klus om de palen de harde grond in te krijgen maar ze staan zo stevig als een huis. We hebben nu een veilige plek om met de paarden en de kinderen te oefenen.

Ik verzon nog wat extra klussen voor Wil voordat hij kon gaan slopen aan het huisje. Hij vergrootte onze inloopstal en oefende meteen wat met het lassen, dit gaat hem steeds beter af. Er werden nog wat hekken verstevigd, een nieuwe brievenbus en wat meubels gemaakt en de oude schuur kreeg aan de buitenkant een nieuw jasje.

Er kwamen al vroeg veel boekingen binnen ook van families die hier al eerder zijn geweest. We vinden het heel leuk dat we ze weer mogen ontvangen.

Ondertussen was het februari en het was heerlijk weer. Roel en Ciska werden 8 jaar en we vierden buiten een gezellig kinderfeestje. We gingen ook nog twee keer een dag naar de Pyreneeën om te skiën (Bjorn maakte ook zijn eerste “afdalingen”).

En toen moesten we er toch aan geloven, het sloopwerk begon. Ik vond er niks aan, we deden zo ons best om het terrein gezelliger te maken en toen werd het weer zo’n zooitje. Helemaal toen de graafmachine erbij kwam en de regen van de aarde een vieze kleiboel maakte. Er stonden nog maar drie stukken muur overeind het leek niet meer op het “schattige” huisje.

Maar, na regen komt zonneschijn (figuurlijk gesproken dan), met de Pasen kwamen Opa, Oma en 3 van Wil z’n broers met gezin. Er werd heerlijk voor me gekookt, we hielden een paas speurtocht en de mannen zetten twee boogtenten op (ondanks het weer, wat niet geweldig was). Wil en opa maakten er een houten vloer in zodat de tenten klaar staan en we ze over een paar weken kunnen aankleden en inrichten.

Arno die ons bij de vorige bouwwerkzaamheden ook heeft geholpen had weer tijd voor ons en het opbouwen van het huisje begon, er werd beton gestort, zand en stenen gebracht en de cementmolen draaide weer flink rond.

Ik verliet voor een week man en kinderen en ging naar Nederland om er een paarden- trainings cursus te volgen. Het was gezellig, een geweldig leuke cursus en ik heb er veel geleerd wat ik aan de kinderen hoop door te geven. Het enige minpuntje was dat Vicky in die dagen 10 jaar werd, het was jammer dat ik er niet was maar we hadden het weekend ervoor feest gevierd. Zaterdag waren haar vriendjes en vriendinnetjes van school geweest, het was heerlijk weer en heel gezellig. Zondag deden Wil en de kinderen eerst mee met de hardloopwedstrijd van Moissac. Ze mochten allemaal het podium op voor een medaille en daarna vierden we thuis nog eens feest voor Vicky, ze kreeg allemaal paardenspulletjes en werd flink verwend.

Toen ik na een week thuis kwam stonden er weer 4 muren van het huisje en de kleibergen waren opgeruimd. Voor de zomer komt het huisje niet af, dat geeft niet maar ik vindt het wel erg fijn dat de meeste troep weer weg is. Tenslotte duurt het nu niet lang meer voor de eerste gasten komen. De zomervakantie is zo goed als volgeboekt, we zijn heel tevreden.

Volgend jaar hebben we er dus een huisje voor de verhuur bij, hier zijn we blij mee want we moeten nu vaak mensen teleurstellen die in de zomer een huisje hadden willen huren.

Maar er komt nog een huis bij, onze buren boden namelijk hun huis te koop aan. Dit grenst direct aan ons terrein en wij waren dus meteen geïnteresseerd. Wel vinden we het erg jammer dat de buren (waar we goed contact mee hebben) vertrekken. Maar voor ons is het aantrekkelijk om het huis voor grote gezinnen, meerdere gezinnen of groepen te gaan verhuren. Het aanbod in grotere huizen is toch wat minder. Dus er blijft voorlopig werk aan de winkel. Nog een huis erbij betekent ook weer meer onderhoud maar we vonden het toch ook erg zonde om deze kans te laten liggen.

Dus….. Roussel rukt op!

Van de week is het de beurt aan Wil om er een week tussenuit te gaan. Hij gaat samen met een vriend naar Amerika om daar een bruiloft van vrienden bij te wonen. Ja, je hebt altijd baas boven baas. Maar hij heeft het verdiend, hij heeft weer keihard gewerkt.

Hier laat ik het bij, leuk dat jullie weer de moeite hebben genomen het hele verhaal te lezen. Wij wensen jullie een hele zonnige lente en zomer toe! En voor diegene die naar ons toe komen zeggen we: Alvast een hele goede reis en tot snel!

Groeten van:Wil, Petra, Vicky, Ciska, Roel, Wilco, Bjorn en de hele beestenbende.

ZOMER 2008
Alweer kunnen we terugkijken op een grandioos, gezellig en zonnig seizoen. Dit was alweer ons derde jaar dat we gasten op onze camping hebben ontvangen en nu maken we alweer plannen voor volgend jaar.
Het begon allemaal in Mei, tijdens het pinksterweekend werden de tipi’s weer opgebouwd. Dit ging heel snel want we kregen flink wat hulp van een aantal vrienden die met hun gezin een aantal dagen bij ons op bezoek kwamen. Zelfs de “kleine” jongens deden hun best en liepen met de lange tipi palen van 9 meter te sjouwen, die hun vaders dan weer omhoog hezen. Het was heerlijk weer dus het zwembad werd tussen het harde werken door ook weer ingewijd (al was het water in het begin nog onder de 20 graden), er was zelfs nog tijd voor de moeders en kinderen om met de paarden en pony’s te rijden. Zo begon het voorjaar alweer erg gezellig. Opa en Oma kwamen ook weer, ze bleven zelfs 6 weken! Dit kwam heel goed uit want we hadden nog zoveel werk te doen, de tipi’s inrichten (ze kregen alle 4 een houten vloer) en natuurlijk de boogtenten inrichten en aankleden. Wil was inmiddels met de bouw van de derde gîte (het oude opa en oma huisje) gestopt. De 4 muren waren weer opgebouwd.Nu hadden we alle aandacht nodig voor de camping. De boogtenten werden flink verstevigd en stonden als een huis (opa’s zijn kampeer- en padvinders kennis kwam heel goed van pas). Wil gaf de beide tenten een mooie houten vloer en voor de aankleding van de binnenkant had ik 100 meter stof gekocht. Oma naaide voor de tenten alle lappen aan elkaar en maakte héél véél bandjes waar we de stof mee vast maakten aan de binnenkant van de tent. Ja, toen werd het wat met de boogtenten! Zo hadden we het bedoeld, een leuke gezellige, ruime, solide tent op een unieke plek. We waren zo ontzettend benieuwd naar de reacties van de gasten, die hadden de tent ook maar op goed vertrouwen geboekt. Nu konden we pas foto’s maken en op de site zetten.
Ondertussen was het eind Juni, er waren inmiddels 9 lammetjes geboren (4 vrouwtjes en 5 rammetjes). Een aantal bevallingen hadden we live mee gemaakt. Heel bijzonder en erg fijn als moeder en kind het samen goed kunnen vinden. Dit ging ook wel eens mis en dan is het erg belangrijk om snel in te grijpen want zo’n kleintje heeft snel brandstof nodig. Helaas is het bij één kleintje niet gelukt, die moeder rende steeds bij hem weg en met een flesje ging het ook niet, helaas! We zullen toch ook nog een stuk ervaring missen.
28 Juni was de dag van het afscheidsfeest op school, opa en oma gingen mee maar Wil bleef thuis want de eerste zomervakantie gasten kwamen aan. Het feest was erg leuk en eindigde met een gezellige gezamenlijke Paëlla maaltijd op het schoolplein. De kinderen gaan na de vakantie allemaal weer een groepje verder. Dit betekent dat Vicky haar laatste jaar in gaat en volgend jaar naar het college zal gaan. Maar eerst was het tijd voor een heerlijke zomer vakantie. Helaas moesten we wel opa en oma uitzwaaien maar deze beloofden snel weer terug te komen.
Met de gasten die ons bezocht hebben was het erg gezellig, er zaten een aantal families bij die we nog van de voorgaande jaren konden.
Alle kinderen speelden weer heel leuk met elkaar en we bezochten wekelijks avondmarktjes in Puymirol, St Marin of Lauzerte, die brachten de sfeer er dan goed in. Iedere keer was het weer jammer om afscheid te nemen en iedere keer kwam er weer een leuke nieuwe groep. We hebben met een aantal ook een erg gezellig dorpsfeest in ons eigen “dorp” Piac doorgebracht en tot laat in de avond met de kinderen erbij gedanst. Er is eigenlijk teveel gebeurt om op te noemen. Van bommetjes wedstrijd tot speurtocht van avond zwemmen tot paardrijden, voetballen, vissen enz. enz.
Het is jammer dat alles weer voorbij is. De school is weer begonnen en alle tenten zijn opgeborgen, alleen het frame van de boogtenten staat er nog. Die staan zo stevig en zijn van aluminium, daar kan niks mee gebeuren.
De paarden vinden het wel fijn dat het veld weer leeg is, ze vinden dit toch de lekkerste graasplek. Met Boris (onze Haflinger) gaat het zo ontzettend goed, dit had ik nooit verwacht, aan het begin van de zomer had hij veel open plekken op zijn huid van het schuren en de jeuk. Maar gedurende de vakantie werd hij weer steeds mooier en nu glimt zijn vacht weer. Al z’n plekken zijn weer begroeid, zou alle aandacht die hij heeft gehad hem zo goed hebben gedaan? Hij vind het ook heerlijk als we een lange tocht maken, dan stapt of draaft hij stevig door. We ontdekken steeds meer leuk wegen om met de paarden af te leggen, Vicky en Ciska rijden dan op Boris en Candie en ik loop of fiets met ze mee. Met de pony’s gaat het ook heel goed, de meiden zijn veel met ze aan het oefenen. Roel is afgehaakt bij de paarden, hij vond het voetbal leuker en had geen tijd meer om voor de paarden te zorgen. Hij voetbalt nu ook net als Wilco bij F.C. Moissac en heeft er veel lol in. De jongens zitten samen met Ciska ook nog twee keer in de week op Karate. Dit is op dinsdag en vrijdag na schooltijd, ze vinden dit ook erg leuk. Ciska heeft het helemaal druk want op woensdag zit ze ook nog eens samen met Vicky op atletiek en op zaterdag op paardrijden. De kinderen zijn veel meer gaan sporten omdat ze hier nog maar 4 dagen naar school gaan. De woensdag is vrij, dit is heel fijn en nu blijft er dus extra vrije tijd over.
Eind Augustus gingen we nog een heerlijke dag naar het strand nadat onze laatste zomervakantie gasten waren vertrokken en ja hoor, meteen kwamen opa en oma “Delft” er weer aan. Ze kwamen gelijk met mijn oude buurtjes uit Delft, die hadden ons het eerste jaar geholpen om de camping op tijd af te krijgen. Nu hielpen ze weer flink mee, Ton heeft wat afgesjouwd en Marjolijn ritste samen met oma de lavendel van de steeltjes.
Alle lavendel producten van vorig jaar waren verkocht dus ik ben weer nieuwe aan het maken.
Opa en oma Kouwenhoven kwamen ook gezellig langs, de kinderen waren dol gelukkig nu waren er twee opa’s en oma’s tegelijk! Wil en zijn vader legden anti wortel doek tussen de lavendel planten, hopelijk scheelt dat volgend jaar veel onkruid trekken. Oma beitste alvast de ramen voor het nieuwe huisje want nu is het toch echt nodig om daar weer aan verder te gaan, het dak moet erop. Ik denk dat het een heel leuk huisje wordt, we maken er een bedstee in en een balken plafond met grote ronde boomstammen.
Vorige week is al onze visite weer vertrokken en zijn we sinds maanden weer met z’n zevenen op Roussel, jammer dat de bladeren weer vallen en alles weer voorbij is maar het is ook wel weer lekker rustig. We genieten van het mooie weer want de zon schijnt nog op z’n best. De nachten zijn wel koud dus de temperatuur van het zwembad water is weer terug op 20 graden, dat is fris maar we zwemmen nog wel hoor!
Ik ga er mee stoppen maar wil eerst al die lieve families en kinderen die ons hebben bezocht hartelijk bedanken. Jullie waren Top! (volgens de jongens: Vet, Cool!)
Dus, Maureen, Pieter, Jan, Nynke, Meike, Guusje, Femke, Sarah, Micha, Bico, Luka, Pyno, Mara, Isabel, Samuel, Jonathan, Tobias, Seb, Daantje, Tara, Lotte, Niels, Lielit, Sam, Pelle, Zappa, Benjah, Olle, Liv, Jip, Juul, Anne, Maarten, Spike, Moos, Jasmijn, Sebastiaan, Rover, Jesse, Isis Maibel, Binke, Djuco, Boy, Mick, Julan, Megan, Shannon, Cosmo, Max, Phin, Ties, Rijk, Gijs, Guus, Puck, Gijs, Floor, Femke, Willem, Guus, Viviane, Ramon, Lotte, Marit, Talitha, Pim, Coen, Sjors, Elisabeth, Moris, Jacomijn, Okke, Jibbe, Bryan, Manoa, Isara, Tiara, Berend, Casper, Marijn, Thijmen, Mels, Nathan, Aaron, Merijn, Hannah, Emma, Frederieck, Sara, Sven, Ichelle, Charlie, Teun, Luuk, Roel, Kirsten, Jill, Scott en Ross (dat zijn er precies 100!) nogmaals bedankt voor alle gezelligheid. Hopelijk ben ik niemand vergeten en heb ik jullie namen goed onthouden en goed geschreven. We praten nog veel over jullie en dan helpen de kinderen me steeds door te zeggen:”ja joh mam dat was toch die ene die zo goed voetbalde of die zo’n goede circusdirecteur was of die zo goed kon paardrijden, vissen, trampoline springen………….enz.”
Een aantal van jullie gaan we volgend jaar weer zien, heel leuk! We hebben namelijk al aardig wat boekingen voor 2009.

Héél véél liefs van ons allemaal hier uit Roussel!