«terug naar 'wie zijn wij'

Maart 2009

We hebben goed nieuws dat we even willen delen vandaar dat ik een stukje laatste nieuws schrijf.

Ik begin bij de verjaardag van Wilco, in November werd hij alweer 7 jaar. We hadden voor zijn verjaardag z’n kamer "omgetoverd" tot een Feyenoord voetbal kamer. Hij keek z’n ogen uit en is erg blij dat hij nu een echte grote jongens kamer heeft. Samen met de kinderen van zijn klas zijn we gaan zwemmen, dit was een groot succes en een gezellig feestje. Na het Sinterklaasfeest dat we hier samen met oma en opa met zijn accordeon hebben gevierd gingen we naar Nederland voor een fijne kerstvakantie. Waarin we veel vrienden, familie en bekenden hebben gezien. Het was weer erg gezellig en het allerleukste was dat er ijs op de sloten lag. De kinderen hebben heerlijk genoten op het natuurijs en kregen van vrienden schaatsen te leen. Vicky heeft zelfs op de oude kunstschaatsen van oma geschaatst, de binnenkant was iets verteerd en er zat wat roest op maar ze deden het nog prima! De kinderen hadden nog wel langer dan twee weken willen blijven maar de vakantie zat erop en we moesten ook nodig terug naar onze dieren. Gelukkig is onze buurman zo aardig om die tijdens onze vakantie te verzorgen.

Thuis was het ook weer fijn en ging Wil weer verder met het "opa en oma" huisje.Het begon er nu echt op te lijken, hij werkte hard door.

Tot we 24 Januari een ontzettende storm over ons heen kregen. Het was noodweer in zuidwest Frankrijk en delen van Spanje. Het begon in de nacht, de wind beukte met een wind van 127 km/u tegen ons huis. Het was erg eng we voelden zelfs ons bed bewegen. We konden niets zien, de stroom was uit gevallen en het was buiten nog donker. We hoorden de dakpannen vallen. Om half 8 werd het wat lichter en zagen we wat een schade we al hadden. Het zwembad hek was weer stuk net als het hek van ons terras, overal lagen grote takken en kapotte dakpannen, het lekte in de eetkamer, dakplaten waren van de grote schuur gewaaid, houten planken zaten los, veel bomen lagen plat , het was een ravage en de wind raasde maar door! Het was koud in huis want geen stroom betekent geen kachel (volgende winter zorgen we voor een hout kachel). Af en toe gingen we naar buiten om naar de dieren te kijken. De schapen graasden gewoon op het veld alsof er niets aan de hand was maar de paarden stonden beschut achter omgewaaide bomen met hun kont naar de wind gedraaid. Gelukkig koken we op gas dus konden we toch wat warms eten en deden we een spel en wachten af. Rond vier uur nam de wind wat af we konden even naar buiten om de echte schade op te nemen.

‘s Avonds moesten we de kaarsen aan steken want stroom was er nog niet. We wisten toen nog niet dat dit vier dagen zou gaan duren. De volgende dag kwam de bakker, die wel stroom had, langs met brood en de krant. In de krant lazen we dat we er nog erg goed vanaf waren gekomen, dat er duizenden gezinnen zonder stroom zaten, dat er heel veel schade was vooral langs de kusten. In Bordeaux was de windsterkte wel 160 km/u geweest en in Montpellier zelfs 180 km/u!

Gelukkig was het de volgende dag goed weer, de zon scheen en we gingen met z’n allen aan de slag om puin te ruimen. Wil repareerde de gaten in het dak want er werd voor de volgende dagen weer regen voorspeld. De jongens hielpen goed mee met de dakpannen dus die klus was snel geklaard. De meiden hielpen de weg weer vrij te maken en we ruimden alle losse takken op. Er werd hard gewerkt en ’s avonds besloten we in Moissac wat te gaan eten. Daar was inmiddels wel weer stroom en in een restaurant zou het vast warmer zijn dan bij ons. We keken onderweg onze ogen uit, overal was schade aan bomen, huizen en schuren. Zelfs op het schoolplein lag een grote boom om, de volgende dag was er dan ook geen school. De kranten stonden nog een tijdje vol van de tempête zoals dat hier heet maar het gewone leven ging ook weer door.

Wil ging weer verder met het huisje, we kregen ons eerste lammetje en Roel en Ciska werden 9 jaar! Ze nodigden wat kinderen van school uit en we gingen naar de Bowling baan. We maakten er een gezellige dag van met leuke spelletjes. Roel kreeg allemaal voetbal kado’s en Ciska natuurlijk Paarden spullen.

Inmiddels hebben we 7 lammetjes lopen en zijn we in de voorjaarsvakantie een dag wezen skiën. Het was heerlijk weer en we genoten van de sneeuw en zon. Bjorn heeft ook op de ski’s gestaan maar vond er nog niet zo veel aan en ging liever sleeën. Hij zit sinds November halve dagen op school. Hij vond het in het begin vreselijk, nu gaat hij graag, hij speelt met de andere kindjes maar hij komt nog niet thuis met franse woordjes. Vicky is inmiddels ingeschreven op het college in Moissac. In September begint daar voor haar het "echte" werk, ze heeft er nu al zin in en vindt het lekker spannend. Het is een privé school dus niet zo groot, ongeveer 450 leerlingen. Ze hoopt in de sportklas te komen maar moet daar in Juni nog een test voor afleggen.

En dan nu het goede nieuws waarvoor ik aan dit berichtje begon.

HET HUISJE IS KLAAR!

Ja, het is zover de foto’s zijn gemaakt, alles is naar wens, wij vinden het erg leuk geworden, we zijn er heel blij mee.

Wil heeft weer erg hard gewerkt en zichzelf overtroffen het klussen gaat hem steeds beter af.

Hij moet nog wel het terras maken maar het binnenwerk is gedaan. We willen voor en naast het huisje een mooi terras van waaruit je een heel mooi uitzicht hebt. Eigenlijk staat het huisje op de mooiste plek van ons terrein en gaan we er misschien later zelf nog wel eens wonen maar dat is pas als we versleten zijn en krom lopen van al het harde werken en de kinderen de camping runnen!!!!

Het is op dit moment heerlijk weer de nachten zijn koud maar overdag in de zon is het genieten. We werken veel op het terrein om het op te knappen, de meeste bomen staan weer recht op. Van de gesneuvelden zaagt Wil stukken die we weer voor het een en ander kunnen gebruiken. De andere twee huisjes zijn ook een beetje aangepast en hebben wat andere meubels gekregen.

Zo maken we ons langzaam aan weer klaar voor het volgende (vierde) vakantieseizoen. De drukke weken waren dit jaar al vroeg volgeboekt, we vinden het jammer dat we nu steeds families moeten teleurstellen omdat we bijna geen plek meer beschikbaar hebben.

Maar we kijken er naar uit om deze zomer weer onze bekende en nieuwe gasten te ontvangen.

 

ZOMER '09

Het is nu September en komende week begint alweer de herfst. Dit weekend valt er eindelijk wat regen, (dit is lange tijd niet meer gebeurt) dus ik neem de tijd om het laatste nieuws te schrijven.

Het nieuws van Maart lijkt al jaren geleden, het huisje wat toen net klaar was is een groot succes gebleken.Veel enthousiaste reakties en er staan al heel wat opties op voor de zomer van 2010!

In April met de Paasdagen werd het voor het eerst gebruikt. De hele familie Kouwenhoven was op bezoek, we vierden de verjaardagen van Vicky en nichtje Clarisse. We hadden het erg gezellig maar het weer was heel slecht. Er viel veel regen, dus doken we de speel-schuur in om die op te ruimen en wat gezelliger te maken. De kinderen maakten met hun neven en nichten mooie muur-schilderingen, daar knapte de schuur enorm van op.

Na de Pasen ging ik een weekje met de trein naar Nederland om weer een paarden- trainingscursus te volgen. Ik had een heerlijke week met naast de drie trainingsdagen ook een gezellige dag uit in Amsterdam! Ik heb er genoten maar vond het ook weer heerlijk om thuis te zijn in de rust met het gezin en de dieren.

Hierna kwam al snel het Pinksterweekend en de Mei vakantie. Er kwamen wat gasten waarmee het weer erg gezellig was. Het weer was nog steeds wisselend, de zon wilde wel en was ook al lekker warm maar er viel ook geregeld een regenbui. Met als gevolg dat de planten en het gras de grond uit schoten, Wil rende wekelijks met de grasmaaier rond.

Er was, buiten het onderhoud van het terrein , veel werk want ook de tenten moesten weer worden neergezet. Gelukkig kwamen opa, oma en de familie van Schie ons weer helpen. Het was weer een leuk gezicht, die tipi's op het veld. De paarden en pony's liepen er gezellig tussendoor en onze pony Droppie gebruikte de tipi geregeld om er even een dutje in te doen.

In Mei kregen we er een veulen bij, het is Upekkha (dit betekent, in het Sanskriet, evenwichtigheid) zijn vader is een Anglo-Arab (met hele goede papieren) zijn moeder is half Merens en half Trakhener. Inmiddels is Upekkha een jaarling, bij toeval konden we hem kopen. Het is een prachtig, lief paard. Gelukkig is hij nog erg rustig en geduldig. Springen kan hij als de beste, in het begin sprong hij met gemak over onze afscheidingen heen om bij de andere paarden, Boris en Candie, te komen als wij die even mee namen. Nu blijft hij rustig als hij even alleen is. Hij kan nog niet bij onze drie dames-pony's (Bruintje, Vlekkie en Droppie) in de wei staan. Deze zijn tot over hun oren verliefd op hem, als hij daar bij zou staan dan zou zijn echte hengsten gedrag te voorschijn komen en dan is hij voor ons een stuk lastiger in de omgang. Upekkha wordt nu dus opgevoed door Candie (16jr.) en Boris (23jr.). Vooral Candie doet dit reuze goed, Boris geeft hem les in hoe je zo veel mogelijk kan eten (met Boris gaat het trouwens erg goed, hij heeft nauwelijks last van zijn zomer-eczeem gehad). Als de vliegen weg zijn wordt Upekkha gecastreerd zodat we de paarden en pony's bij elkaar kunnen zetten.

Eind Mei kwamen onze buren langs om te melden dat ze een ander woonhuis hadden gevonden zodat we eindelijk na een jaar de laatste handtekeningen konden gaan zetten.

Er staat nu dus genoeg werk op ons te wachten, we maken van het huis twee gîtes die d.m.v. een gangetje met twee deuren aan elkaar verbonden zijn en dus ook als een grote gîte voor max. 12 pers. te gebruiken is.

Eind Mei maakte ik nog een korte trip naar Nederland omdat mijn oma op 96 jarige leeftijd was overleden.

In Juni kregen Roel, Wilco en Ciska hun gele band met de karate (ze waren apen trots) en vierden we Bjorn zijn vierde verjaardag met een dagje strand. De eerste camping gasten kwamen aan en langzaam werd het weer wat voller op Roussel. Vicky ging nog een weekje op schoolkamp in de Pyreneeën en daarna was er weer de gezamenlijke afscheidsmaaltijd op het schoolplein en de ingestudeerde stukjes van de kinderen. Zelfs Bjorn deed nu mee, na de gezellige avond wensten we de leerkrachten een mooie zomer toe en stonden we voor ons vierde zomerseizoen in Frankrijk.

De lavendel stond weer erg mooi in bloei, rook heerlijk en zat vol met vlinders en bijen. Roel en Wilco gingen een week op voetbal trainingskamp in de buurt van Biarritz, waar ze training kregen van een oud Frans international. Ze vonden het erg leuk maar ook heel streng. In ieder geval hebben ze er veel geleerd.

Het weer was inmiddels heel standvastig geworden, de zon scheen volop. Zo bleef het de hele verdere vakantie. Het landschap werd geel en droog want er viel maar zelden regen en het was vaak goed warm. Maar wij waren er heel blij mee, iedereen ging gebruind naar huis en heeft veel van het zwembad kunnen genieten. Er werden ook veel uitstapjes gemaakt en ook op sportief gebied werd er van alles ondernomen. Er werd hard gelopen, gefietst, paardgereden en gewandeld. De wandelroute naar en rondom het meer werd veel gelopen en een aantal families maakten nog een flinke (onvoorziene) omweg?

Een papa wandelde gewoon even door naar de bakker in St. Paul d'Espis!(25km)

Het vissen was voor de jongens weer een leuke bezigheid, er werd zelfs een viswedstrijd gehouden! Verder werd er weer veel gevoetbald, jeu de boule gespeeld, trampoline gesprongen, gezwommen, geknutseld, in de zandbak gespeeld, tractor gereden en natuurlijk paard gereden. In het begin van de vakantie liepen we veel met Candie, Boris en Vlekkie zodat de paardenliefhebbers konden paardrijden. Zo zijn er al veel kinderen met het paarden-liefde-virus besmet geraakt. Helaas kreeg Candie heel veel last van haar hoef waar ze een tijd terug eens hoef-bevangen aan was geweest. De hoef was altijd al erg gevoelig maar nu werd het zo erg dat ze niet meer goed kon lopen. Het was heel erg zielig, ze strompelde rond en er kwam een hoefsmid bij. Deze haalde hele stukken van haar hoef-wand weg omdat daar wat vuil tussen was gekomen dat veel druk en pijn veroorzaakte. Haar hoef was nu nog steeds heel gevoelig.We hadden hoef-schoenen voor haar gekocht, desinfecteerden iedere dag haar hoef en Ciska wandelde veel met haar over de weg want beweging geeft een goede doorbloeding en dit zorgt weer voor genezing. Candie kon nu helaas niet meer met de kinderen van de camping rondlopen. Omdat ondertussen het rijden met Bruintje en Droppie steeds beter ging (Vicky en Ciska hebben veel met ze geoefend) lieten we Droppie en Bruintje ook met de kinderen rondlopen. Dat ging heel goed, nu hadden we 4 paarden/pony's die ervoor zorgden dat de kinderen konden rijden.

Het was vooral heel knap van Droppie, die nog altijd speels en onvoorspelbaar is maar nu toch heel goed doorstapte alsof ze het al jaren deed.

We kregen in die periode bezoek van “onze” Nederlandse homeopaat met zijn fam. En die waren zo lief wat middeltjes en tips voor de hoef van Candie te geven. Ze hebben vast geholpen want een paar weken later deed Candie weer mee met de wandeling en zelfs draven met haar hoef-schoenen aan ging heel goed. Het herstel heeft zich echt goed door gezet want gisteren galoppeerde ze (zonder schoen) samen met Upekkha over het terrein en gaven ze hier en daar een “vreugde-bok”, het was een genot om haar te zien.

Vicky en Ciska volgden in de vakantie een driedaagse paarden-training. Ze leerden er veel grondwerk, lichaamstaal en omgang met paarden volgens de Monty Roberts (paarden-fluisteraar) methode. Ze hebben er veel geleerd wat ze gebruiken bij onze paarden en pony's.

Het huis van de buren wat vanaf begin Juli leeg was is meteen goed gebruikt deze zomer. Er hebben de hele vakantie families in gezeten. Onze zwembad-bommetjes- kampioen van 2008 en 2009! bleef er samen met zijn gezin ook nog een extra week vakantie vieren. Bij hun vertrek vonden ze er in de tuin een heel klein, lief poesje. Deze had dringend verzorging nodig, ze was vast niet ouder dan 2 weken. We noemen haar Jip (de redders weten wel waarom). Ze is nu al een stuk groter en woont op ons terras, het gaat nu goed met haar, het word vast een hele mooie poes.

De laatste week van de schoolvakantie hadden we vrij gehouden, dit was onze vakantie week! Het was wel heel vreemd om de laatste gasten uit te zwaaien maar het was ook wel heel fijn om nog een week voor ons zelf te hebben. We hebben een aantal leuke uitstapjes gemaakt en school-spullen gekocht voor het nieuwe schooljaar. Wilco, Ciska en Roel gaan het dit schooljaar zonder Occitaans(een taal die vroeger gesproken werd in landen rond de Middelandse zee) doen. We denken dat het beter is voor hun woordenschat om alleen in het Frans te leren en de Occitaanse meester is toch niet hun favoriet. Bjorn zit nu bij de Moyen (groep 1). Hij krijgt juist wel weer Occitaans erbij. Hopelijk wordt het niet al te verwarrend voor hem maar volgens de juf is het juist goed omdat hij dan samen met de kinderen uit zijn klas iets nieuws gaat leren. Hij heeft op dit moment zijn eigen gebaren taal om met de kinderen te praten. Vicky had flinke kriebels in haar buik de laatste vakantie dagen want nu ging het college (middelbare school) echt voor haar beginnen. Na de eerste dagen was ze erg opgelucht want de leraren zijn heel vriendelijk en behulpzaam, de meeste kinderen zijn aardig, en er hangt een fijne sfeer op school. Er is wel veel huiswerk maar ze krijgt ook geregeld ontspanning omdat ze in de “sport en natuur klas” zit. Drie dagen in de week gaat ze op de fiets naar school omdat ze dan een uur eerder begint dan Wilco, Roel, Bjorn en Ciska. Ik fiets voorlopig nog met haar mee voor de gezelligheid maar ook voor de veiligheid want 's ochtends om half 8 heeft iedereen haast en word er erg hard gereden richting Moissac. Op de terug weg zetten we dan de fiets in de auto, behalve op woensdag dan moet ze ook weer omhoog fietsen. Dat is een behoorlijke steile klim maar opa heeft al twee keer met haar mee gereden voor de mentale steun.

Het sporten is ook weer begonnen, Roel en Wilco gaan weer naar de voetbal en karate. Ciska gaat weer naar de atletiek en karate en krijgt ook nog eens samen met Vicky 1x per week paardrijles. Vicky is gestopt met de atletiek omdat er anders te weinig tijd thuis overblijft om met onze eigen paarden en pony's te werken.

Opa en Oma zijn weer drie weken bij ons geweest en hebben geholpen met allerlei klussen. De tenten liggen weer droog en schoon in de schuur, de lavendel is weer verwerkt en de moestuin is al voor een gedeelte winter-klaar.

Wil is al druk aan het werk in ons “nieuwe” huis. De plannen staan op papier, de loodgieter en de elektriciën zijn weer ingeschakeld. Het gaat vast heel mooi worden.

Beide huizen krijgen een grote privé tuin met een overdekt en een zonne terras.

Er komt daarnaast ook een gezamenlijke tuin met een zwembad, trampoline en speeltoestel (alleen te gebruiken door de huurders van de twee gîtes). Zodat er veel speel mogelijkheid en privacy is.De gezelligheid van de camping is ook snel op te zoeken.

Volgend zomer seizoen moet alles klaar zijn. Deze zomer is in ieder geval weer heel geslaagd geweest. Dankzij het mooie weer, dankzij de ontzettend gezellige avond-markten in St.Maurin (iedere week weer werd er flink gedanst en gefeest) maar zeker ook dankzij alle lieve gezellige families die we hier hebben mogen ontvangen.

Dus lieve mensen,die het dit jaar (weer) hebben aangedurfd op Roussel, nogmaals héél hartelijk bedankt voor alles en zonder jullie was ons seizoen niet zo gezellig geweest!

 

Veel liefs van: Wil, Petra, Vicky, Ciska, Roel, Wilco, Bjorn en alle boerderijdieren.